Schouderbreuk

Epidemiologie
Proximale humerusfracturen komen vaak voor, met name bij oudere patiënten met osteoporose. De proximale humerusfractuur is de derde meest voorkomende osteoporotische niet-wervel fractuur bij oudere patiënten 

Etiologie
De oorzaak is vaak een val op de schouder (direct trauma) of een val op uitgestrekte hand (indirect trauma). Een veel gebruikte classificatie voor humerusfracturen is de Neer classificatie. Hierin wordt de humeruskop verdeeld in 4 segmenten (figuur 1).
De criteria voor dislocatie in de Neer classificatie (figuur 2) is 45 graden angulatie of meer dan 1 cm dislocatie tussen fractuurdelen (tabel 1).

Figuur 1: humeruskop verdeeld in 4 segmenten.

Bron: www.zeauw.nl, Z., 2021. X-schouder - Startpuntradiologie.nl. [online] Startpuntradiologie.nl. Available at: https://www.startpuntradiologie.nl/

Neer-classificatie Criteria
1-deel Niet gedisloceerde fracturen
2-delen Fractuur collum chirurgicum of tuberculum majus of tuberculum minus met dislocatie
3-delen Fractuur collum chirurgicum met tuberculum majus of tuberculum minus met dislocatie
4-delen Fractuur collum chirurgicum, tuberculum makus, minus en collum anatomicum

Tabel 1: Neer-classificatie van schouderfracturen.


Figuur 2: Neer-classificatie.

Bron: Surgeryassistant.nl. 2021. [online] Available at: <http://www.surgeryassistant.nl/images/Neer.png> [Accessed 13 April 2021].

 

Anamnese
Bij de anamnese is het belangrijk om te vragen naar het traumamechanisme, pijn, functiebeperking, beoefening van sport, beroep.

In de differentiaal diagnose moet nog worden gedacht aan:

  • Een luxatie
  • Fractuur met luxatie

Lichamelijk onderzoek
Bij het lichamelijk onderzoek is te zien dat de patiënt de aangedane arm ondersteunt met de andere arm. Ook is er vaak een hematoom in de axilla te zien en een veranderde schoudercontour. Bij bewegingsonderzoek is er functieverlies van de aangedane arm.
Ter hoogte van het processus coracoideus lopen de plexus brachialis en de arteria axilaris. Neurologisch onderzoek moet worden verricht om dit letsel te beoordelen.
Wanneer er sprake is van letsel van de arteria axillaris is er bleekheid distaal, verminderde perifere pulsaties, paresthesieën en een expanderend hematoom in de axilla.

Aanvullend onderzoek
Er wordt een X-schouder verricht in 3 (AP, lateraal en axillair), eventueel 4 (Y-opname) richtingen. Bij verdenking op meerdere fragmenten en of dislocatie kan laagdrempelig een CT-scan worden verricht.

Behandeling
Behandeling van 1-part fracturen en 2-part of 3-part fracturen zonder ongunstige kenmerken is conservatief. De patiënt moet 2-4 weken een sling dragen.
Indien er ongunstige kenmerken zijn  bij 2-part of 3-part fracturen of er sprake is van een 4-part fractuur, wordt er operatief behandeld. Operatieve behandeling kan bestaan uit gesloten repositie met percutane fixatie, open repositie met interne fixatie (ORIF), of een intramedulaire pen. Bij ouderen moet een schouderprothese eerder worden overwogen.

 

Prognose
De genezingsduur is 4-6 weken bij eenvoudige fracturen en 6-8 weken bij comminutieve fracturen.

Bronnenlijst

  1. Traumaprotocol.nl. 2021. Proximale Humerus fractuur. [online] Available at: <http://www.traumaprotocol.nl/index.php/bovenste-extr/proximale-humerus-fractuur> [Accessed 13 April 2021].

  2. Surgeryassistant.nl. 2021. www.surgeryassistant.nl. [online] Available at: <http://www.surgeryassistant.nl/artikel.php?actie=17&Hnumberid=2&Anumberid=11> [Accessed 13 April 2021].