Always laugh when you can, it is cheap medicine.

Home » Blog » Een betere dokter worden? - ANIOS interne geneeskunde

Een betere dokter worden? - ANIOS interne geneeskunde

Gepubliceerd op 1 januari 2022 om 15:37

Temmen van het perfectionisme: durf te doen.

Mijn coach tijdens mijn eerste jaar coschappen, een doorgewinterde longarts die  ondertussen al jaren met pensioen was, zei ooit tegen mij: 'als je geen fouten durft te  maken, leer je niet'. Een belangrijke les die ik iedere dag actief bij mij draag.  

Ik was zo’n coassistent: eentje die geen fouten wilde maken. Het moest altijd goed gaan,  en als het goed ging, kon het altijd beter. Als een verpleegkundige aan mij vroeg: ‘wil jij  een infuus prikken’, dan durfde ik hier niet altijd ‘ja' op te zeggen omdat ik bang was om  het fout te doen. Als ik een patiënt had gezien, en ik wist totaal niet hoe ik de patiënt zou  moeten behandelen, dan bleef ik maar stil en liet ik een voorstel achterwege, want tja  straks doe ik een verkeerd voorstel. Herken jij jezelf (voor een deel) hierin, dan ben je  wellicht, net zoals ik voorheen, een rasechte perfectionist, of, zoals we ook wel eens  worden genoemd, ‘een streber’.  

Dokter in depressie

Perfectionistisch zijn is best een goede eigenschap. Het zorgt ervoor dat we goed  voorbereid zijn, en dat we nauwkeurig werken. Maar zoals mijn moeder vaak tegen me  zei: ’overal waar je te voor zet, is slecht voor je’ (al doelde mijn moeder niet op mijn  perfectionisme, maar op de hoeveelheid bier die wij studenten wel eens drinken). Tijdens  mijn bachelor merkte ik nog niet zozeer dat ik te perfectionistisch was, ik dacht gewoon  dat ik de lat hoog legde voor mijzelf. Maar tijdens mijn coschappen drong toch echt wel  tot me door dat het perfectionisme te veel aanwezig was, en het begon mij te hinderen,  zowel op lichamelijk als mentaal vlak. 

‘Perfectionistisch zijn is best een goede eigenschap, maar overal waar  je te voor zet, is slecht voor je’ 

Om mij zo goed mogelijk voor te bereiden op een poli kon ik uren in de boeken duiken en  DD’s bedenken, en om mij zo goed mogelijk op de zaal voor te bereiden kon ik verdwalen  in de voorgeschiedenis, klachten en behandelingen van patiënten. Omdat er helaas niet  meer dan 24 uur in een dag zit, en je toch ergens je tijd vandaan moet halen om  bovenstaande allemaal te doen, sloeg ik maar een keer het sporten over, of ging ik iets  later naar bed. Al snel merkte ik dat ik overdag minder energie had, ik ging ongezonder  eten, en al snel was ik zo een aantal kilo’s zwaarder (of zeg maar gerust 12 kilo).  

Het te perfectionistisch zijn, maakte me onzeker, en mijn onzekerheid hield het  perfectionisme in stand. Als ik het antwoord op de vraag van mijn supervisor niet wist,  dacht ik ‘dit had ik moeten weten’. Maar neem één ding van mij aan: je HOEFT het nog  allemaal niet te weten. En die switch van gedachtegang is natuurlijk makkelijker gezegd  dan gedaan. Maar om die switch te maken, moet je je perfectionisme weten te temmen.  Mij is het als volgt gelukt, en ik hoop dat het mede-perfectionisten/strebers ook helpt: 

  • Herkenning: herken dat je misschien te perfectionistisch bent: heb je er last van? Slaap  je slecht? Heb je minder energie?  
  • Maak het kenbaar: bespreek waar je tegenaan loopt bij je coach/mentor van je  jaargroep
  • Maak er tijdens je co-schap een actief leerdoel van, en geef concreet aan hoe je eraan  wil werken: zo kunnen supervisoren er actief op letten en gericht feedback geven. 
  • Durf fouten te maken (bedankt Willem): probeer jezelf aan te leren om gewoon op  iedere uitdaging ja te zeggen, je zal zien in wat voor mooie situaties je beland. Of  minder mooie, maar ook daar leer je van. 
  • Geef je grenzen aan: als iemand je iets vraagt wat je nog nooit in het echt hebt gedaan  (zoals een arterieel bloedgas prikken), zeg gewoon ja, maar geef wel aan dat je het nog  nooit hebt gedaan, en vraag of iemand met je mee wil kijken 
  • Probeer het opzoeken van informatie rondom ziektebeelden die je tegenkomt te  beperken buiten je werktijden, en stel strenge tijdsgrenzen voor jezelf: zet bijvoorbeeld  een timer voor 1 uur, en stop ook als dat uur voorbij is. Het is namelijk ook een keer  mooi geweest.  

Toen bij mij de knop omging, en ik durfde te doen, gingen er deuren voor mij open.  Deuren die mij vandaag de dag tot een betere dokter hebben gemaakt, en die jou ook tot  een betere dokter zullen maken. Dus pak die teugels, tem je perfectionisme en durf te  doen.

- Jochem Esenkbrink, ANIOS interne geneeskunde


Reactie plaatsen

Reacties

Jan-Berend
5 maanden geleden

Zeer herkenbaar.. zekee als medisch specialist, maar misschien nog meer als jonge dokter/co-assistent.

Ilse V. D.
5 maanden geleden

Sluit mij aan bij Jan-Berend. Als verpleegkundig specialist teruggekeerd in de COVID om te helpen in de zorg. Maar betrap mij steeds constant op fouten. Natuurlijk erg vervelend maar wel weer leerzaam :). (jaren uit de roulatie geweest!!!)